Παρακαλείσθε να μας ενημερώνετε πριν μας επισκεφθείτε στο κατάστημά μας αν θέλετε να δείτε κάποιον συγκεκριμένο τίτλο από τα παλαιά βιβλία.

ΘΥΜΗΣΟΥ ΚΙ ΕΜΕΝΑ, ΚΙ ΕΜΕΝΑ - Ημερολόγιο Ελληνοϊταλικού Πολέμου '40-'41 & άλλες αναμνήσειςΚωδικός: 978-618-00-1254-5Έτος έκδοσης: 2019Συγγραφέας: Καγιάφας Π. Αργύρης

ΘΥΜΗΣΟΥ ΚΙ ΕΜΕΝΑ, ΚΙ ΕΜΕΝΑ - Ημερολόγιο Ελληνοϊταλικού Πολέμου 40-41 & άλλες αναμνήσεις
Τελική Τιμή:10.60€

"Είκοσι δυό χρονών παιδί… Δεν είναι λίγο να φεύγη κανείς για το μέτωπο. Πώς μπορούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι δε θα γυρνούσα πάλι να ξαναζήσω τη χαρά που έθρωσκε στην ψυχή για όσα πάρα πολύ αγάπησα; Γι’ αυτό και στην αφήγηση αυτή, θεώρησα σαν κάτι αναπόσπαστο, το πρώτο εκείνο ζήσιμο στη λιόχαρη πατρίδα, που’ρθε ο πόλεμος να διακόψη και να φωταγωγήση τον ορίζοντα της πρώτης μου νιότης με τις φλόγες της πολεμικής πυρκαϊάς..."
"...Πολλά παλληκάρια σκοτώθηκαν στον πόλεμο του σαράντα αφού έζησαν την περιπέτεια της Αλβανίας, πάνω στα χιονισμένα βουνά με τις χιονοθύελλες, τους πόνους, τις τόσες απελπισίες και τους τόσους κιντύνους. Όλα αυτά στιβαγμένα στο βαρύ φορτίο της ανάμνησης. Δεν γύρισαν πίσω να μας τα πουν. Τα πήραν μαζί τους. Αρματωμένοι με γενναίο φρόνημα και καρτερία, έδωσαν ότι πολυτιμώ- τερο είχαν. Τη ζωή τους «λύτρο αντί πολλών»1. Σ’ όλο το διάστημα του πολέμου τα μάτια τους έλαμπαν από την αγρύπνια, την αγωνία και τον πυρετό. Πάνω σ’ αυτή τη σκοτοδίνη η φωτιά του ολέθρου πυρπόλησε τα νεανικά κορμιά, τσουρούφλισε τα όμορφα μάτια. Τα χείλη βουβαθήκανε… Και μένει η νοσταλγία, άπιαστη χαρά, όλων εκείνων των χαροκαμένων ανθρώπων που έδωσαν στην πατρίδα τους τιμημένους νεκρούς, και η ανάμνηση ματώνει, αποζητώντας τα μακαριστά παιδιά..."
"...Εδώ επάνω που ανέβηκες στο πεδίο της τιμής, πως είσαι εσύ αρχίζεις να αμφιβάλης ότι έκανες τα τόσα κατορθώματα ν’ ανεβής σε τούτα τα θεόρατα βουνά της Πίνδου, ξεκινώντας από τα πόδια των Μετεώρων της Καλαμπάκας, για να φτάσεις με πολεμική εξάρτηση στα βουνά της απόκρημνης Αλβανίας, με τα τροχάλια της, τα μυτερά, και με στρατό λεφούσι, βαρυφορτωμένο σε καιρό πολέμου. Δεν είμαι από κείνους που θα έρριχνε το βάρος του σώματός του στο πεδίο της μάχης και το μέτρο της πολεμικής του ευθυβολίας για να συντρίψη τους εχθρούς της πτωχής μας σε πλούτο πατρίδας, αλλά πλούσιας σε πνευματικούς θησαυρούς. Ούτε να σκεφτώ μπορούσα, ούτε να φανταστώ το επιτελούμενο θαύμα του στρατού μας και του καχεκτικού εαυτού μου να φθάση σε τόσες ψηλές κορφές, να ξεπεράση τις ανθρώπινες δυνάμεις και να πατήση το πόδι του στα ορεινά υψίπεδα του Τεπελενιού, παλεύοντας με τα στοιχειά της φύσης κάτω από αλλόκοτες συνθήκες βαρυχειμωνιάς, κι άλλων άθλιων όρων. Να γιγαντομαχώ εγώ σαν το λιοντάρι με τον απέναντι εχθρό και να θηριομαχώ χωρίς να είμαι φτιαγμένος ήρωας, παρά ένα πλάσμα καχεκτικό κι αδύνατο, άπειρο σε κακουχίες πολέμου, από σάρκα και οστά τρυφερό που κι η αναπνοή του ακόμα είχε την αδυναμία μικρού παιδιού. Ένοιωθα δηλαδή ότι δεν ήμουν ικανός να προσφέρω κάτι χρήσιμο στον αγώνα που ήθελε κότσια γερά και ισχυρή θέληση. Τα πόδια μου τα καλαμένια, μετά βίας κρατούσαν το βάρος των πρόσθετων είκοσι κιλών, γυλιού, κουβέρτας, σκοπευτικού, φυσιγγίων, όπλου και κατά καιρόν οπλοπολυβόλου για την ανακούφιση οπλοπολυβολητού. Ήμουνα μ’ ένα λόγο «αρνίον επί σφαγήν» άβουλο κι απονήρευτο πλάσμα, στους χειρισμούς των συνθηκών του πολέμου..."
"...Παρακολουθώ τη μάχη από το ύψωμα σα να βρίσκομαι σε αρένα αθλητικού στίβου. Τα πολυβόλα λυσσούν και υποβοηθούν τους λεβέντες μας οι οποίοι παίρνουν φτερά, πετούν από κοτρόνι σε κοτρόνι και μετά είκοσι λεπτά της ώρας φτάνουν στη κορυφή... Η θρυλική ιαχή «αέρα» δονεί τις ψυχές των μαχητών κι εμείς ακούγοντας τον αλαλαγμό, φωνάζομε έξαλλοι με παραλήρημα χαράς το ίδιο. Είναι η κρίσιμη στιγμή της πάλης σώμα με σώμα. Όλοι οι άντρες ορμούν να πιάσουν τις κατεχόμενες βάσεις κι ο εχτρός παραδίνεται άνευ όρων. Ο απέναντι λόφος μαυρολογάει και βλέπεις τους Ιταλούς να κατηφορίζουν στα τμήματά μας. Οι τελευταίοι φρατέλοι απ΄αυτούς με την απασχόληση των δικών μας στην αφόπλισή τους, βρίσκουν την ευκαιρία να ρίξουν χειροβομβίδες τραυματίζοντας μερικούς. Η μάχη έχει κοπάσει. Όλα τ΄αριστερά και τα δεξιά υψώματα έχουν παρθεί, κι εμείς κατά το σούρουπο, αφήνομε τα υψώματα για να πιάσωμε τις νέες θέσεις..."

Αποσπάσματα από το βιβλίο.

Περιλαμβάνει α/μ και έγχρωμες φωτογραφίες.

 

Κατάσταση: ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ
Σελίδες: 228